Jim vertelt

Jim van der Kerkhof

Jim van der Kerkhof

Autisme is een onderwerp dat ik tegen kwam tijdens mijn studie SPH. Ik vond het bijzonder interessant om mij verder te verdiepen in een doelgroep waarin de hersenen wat anders werken dan bij mij. De informatieverwerking verloopt anders en ik zie de uitdaging in het ontrafelen van de denkprocessen om van daaruit de acties in de praktijk uit te zetten. Daar komt nog eens bij dat ieder persoon met autisme uniek is en dus ook andere denkprocessen hanteert. Dit levert steeds weer nieuwe uitdagingen en puzzels voor mij op.

Twaalf jaar geleden begon ik met het werken met mensen met autisme bij verschillende instanties in diverse settings. Inmiddels werk ik anderhalf jaar bij IVA als woonbegeleider en jobcoach. Wat mij het meeste aantrok is de combinatie van deze functies. Ik kende alleen organisaties waarbij je of de woonbegeleider of de jobcoach bent. Door zowel de jobcoach als de woonbegeleider te zijn, heb ik meer inzicht in de persoon die ik begeleid doordat ik zowel het wonen als het werken zie. Dit kan ik gebruiken om de bewoner sneller in beweging te krijgen. Bovendien is de functie ontzettend afwisselend. Ik vind het hartstikke leuk om ook ‘de deur uit te gaan’ en op diverse werkplekken te komen, alsmede bij andere instanties. Ik geniet er van om een visitekaartje van IVA te zijn en te netwerken.

Werken binnen IVA betekent werken vanuit ambities. De contacten binnen de organisatie verlopen prettig. Ik merk dat ik veel enthousiaste en hardwerkende collega’s heb en dat er waardering is voor ‘out of the box thinking’. Er wordt ingespeeld op kansen, in plaats van vastgeroest te zitten in vaste patronen. Dat vraagt om een flexibele en stressbestendige houding en om vastberadenheid. Collega’s die deze drive niet hebben zullen zichzelf tegenkomen. Daar staat tegenover dat IVA met je mee denkt en in je investeert middels cursussen en insteekt op jouw kwaliteiten. Er heerst in mijn beleving een saamhorigheid binnen de organisatie, waar ik energie van krijg.

Dat geldt ook voor de visie naar de bewoners: er wordt meegedacht, samengewerkt en geluisterd naar de vragen die zij hebben. Zo is er vorig jaar, met groot succes, een IVAkantie georganiseerd. Bewoners hadden behoefte aan het opdoen van nieuwe contacten en ervaringen in een andere setting. Ik heb toen samen met enkele collega’s en de bewoners een vakantie in het buitenland georganiseerd, waarbij ik tevens als begeleider mee ben gegaan.

Ik werk in een team met drie collega’s, een teamleider, een gedragswetenschapper en een senior jobcoach. Er zijn momenteel dertien bewoners op de locatie waar ik werk (Eindhoven). Soms val ik in op andere IVA locaties, wat ik ook leuk vind omdat ik dan de overeenkomsten, maar ook de verschillen zie. Iedere locatie heeft haar eigen identiteit, ondanks dat de basis overal hetzelfde is. Dat merk je ook tijdens de cursusdagen en tijdens de borrels, waarbij je je collega’s van de andere IVA locaties bij elkaar treft op het hoofdkantoor in Arnhem.

Tijdens je dienst werk je op de locatie, waar je de day-to-day zaken regelt en uitvoert en er bent voor de bewoners. Dat is ook om onplanbare begeleiding te kunnen bieden. Dit varieert van een praatje tot lichte ondersteuning bij diverse activiteiten. Buiten je diensten bied je de planbare zorg, zoals jobcoaching en individuele begeleiding. Er is zowel aandacht voor het individu als voor het groepsproces. Je werkt voor een groot deel zelfstandig, maar hebt veel contact met je collega’s waardoor je ook de ruimte hebt om te sparren. Het is de kunst om zo weinig mogelijk van de bewoner over te nemen en zoveel mogelijk terug te leggen bij de bewoner en hem/haar daarin te ondersteunen. Dat klinkt ontzettend logisch, maar in de praktijk is die valkuil wel aanwezig. Dat heeft er ook mee te maken dat het tempo van de bewoners soms lager ligt, dan de situatie (afstemming met andere instantie zoals de gemeente, UWV, e.d.) op dat moment behoeft. Je moet dan goed kunnen schakelen, afstemmen en doorpakken.

Kortom: je hebt een uitgebreid en divers takenpakket. Geen dag is hetzelfde, wat vraagt om inzet, flexibiliteit, kansen kunnen zien en snel kunnen schakelen, maar ook om geduld en het overzicht kunnen bewaken. Het is een actieve, ondernemende job. Mijn valkuil is om daarin door te schieten, waardoor ik soms even voor mijzelf op de rem moet trappen. In de weekenden ben je vrij (tenzij je ooit IVA promoot op een evenement, maar dat komt niet zo heel vaak voor en wordt vooraf afgestemd met je). Soms kan het ook overweldigend zijn om op zo veel verschillende vlakken een actieve rol te hebben, maar meestal vind ik deze afwisseling te gek!

terug naar boven